Wspomnienia ze Szkoły Letniej IBiDW UJ 2016, cz. 4: Ayutthaya

2377

Ayutthaya – miasto ruin

Przybycie do Tajlandii na kilka dni przed oficjalnym rozpoczęciem Szkoły Letniej było zdecydowanie dobrą decyzją. Dzięki temu znalazła się chwila na odwiedzenie, leżącej zaledwie 80 kilometrów na północ od Bangkoku, byłej stolicy Królestwa Syjamskiego – Phra Nakhon Si Ayutthayę.

Ayutthaya założona została przez księcia U Thonga (znanego później jako król Ramathibodi I) w roku 1350. Kiedy 30 lat później w jego władanie weszło Sukhotai, Ayutthaya stała się stolicą nowego syjamskiego królestwa, którego wpływy rozciągały się od Pegu (Birma) na zachodzie, po Angkor na wschodzie. To, położone na wyspie otoczonej trzema rzekami (Chao Phraya (Menam), Pa Sak i Lopburi), miasto stało się prawdziwą regionalną potęgą, kwitnącą przez ponad 400 lat, do momentu w którym zostało zdobyte, złupione i ostatecznie zrównane z ziemią przez armię birmańską w roku 1767. Jedynymi pozostałościami, tej ogromnej w swoich czasach metropolii, są liczne ruiny, skupione głównie po zachodniej stronie obecnej Ayutthayi – wschodnia część to nowoczesne miasto handlowe.

Po około dwugodzinnej podróży lokalnym pociągiem i wynajęciu na dworcu nieco rozklekotanego tuk-tuka (odległości między poszczególnymi ośrodkami zmuszają niestety do takich wydatków), można rozpocząć zwiedzanie miasta. Pokruszone stupy, wyłaniające się gdzieniegdzie spomiędzy nowoczesnych bloków, stanowią niezwykle urokliwy widok. Nie mogą się one jednak równać z właściwymi kompleksami świątynnymi i kompleksem pałacowym – ich zrujnowany stan nie ujmuje im nic z monumentalności. Resztki murów, sypiące się kamienne stupy, różnorakie szczątki posągów Buddy i nagów – a to wszystko otoczone pozostałościami kanałów. Fakt, że tworzyło to niegdyś jedną całość, w pełni ukazuje ogrom dawnej Ayutthayi i potęgę tego królestwa.

Jednym z najbardziej znanych wśród zabytkowych kompleksów miasta jest niewątpliwie Wat Phra Mahathat. Ta przepiękna, pochodząca z XIV wieku, zbudowana w stylu khmerskim świątynia, w czasach swojej świetności pełniła funkcję królewskiej wihary. Niezwykła atmosfera jest spotęgowana ogromną ilością fragmentów posągów Buddy porozrzucanych po całym kompleksie. Charakterystyczna głowa Buddy, wrośnięta w pień drzewa bodhi, stanowi wręcz symbol całej Ayutthayi przyciągając rzesze turystów i wiernych.

Uważana za jeden z najwspanialszych obiektów tego zabytkowego miasta Wat Racha Burana, wzniesiona została w roku 1424 przez siódmego władcę Ayutthayi, Borommaracha II, w celu upamiętnienia jego poległych w zaciętej walce o tron braci. Schowane w świątyni złoto i skarby zostały niestety w większości rozkradzione przez rządnych bogactwa złodziei. Krypty, w których były schowane, można zobaczyć schodząc w wąskie, przepięknie zdobione malowidłami naściennymi czeluści pagody.

Wat Yai Chau Mongkhon, znana też jako Wielka Świątynia Pomyślnego Zwycięstwa, powstała w 1592 roku z rozkazu króla Naresuana, na cześć jego zwycięskiej potyczki z birmańskim  księciem koronnym. Król nakazał odbudować istniejącą już świątynię. Na jej dziedzińcu wznoszą się rzędy odnowionych posągów Buddy. Wat Yai Chau Mongkhon znane jest z Wihary Odpoczywającego Buddy leżącej w jej pobliżu.

Nie sposób jest dokładnie opisać ogrom Ayutthayi w tak krótkiej pracy. Przedstawione tu świątynie to zaledwie ułamek bogactw oferowanych przez to miasto. Mnogość okazałych ruin budynków, powstałych na przestrzeni 400 lat, i ich historia stanowią niezwykle ciekawy temat.

Warto jest zobaczyć Ayutthayę: na słoniu, na łodzi, tuk-tukiem, czy też rowerem – to piękne, zabytkowe miejsce można podziwiać na wiele sposobów. Przybliża ono kulturę i historię Tajlandii, przenosząc gości do czasów drugiego Królestwa Syjamskiego.

 

Autorka: Dominika Krupczak

ŹRÓDŁA:

  • http://ayutthaya-history.com
  • ayutthaya2020.com
  • Podróże marzeń – Tajlandia, Wydawnictwo Astra, Warszawa 2005

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here