Księżna Masako – uwięziony motyl?

6983

Prawie każda mała dziewczynka marzy o byciu księżniczką i poślubieniu pięknego księcia na białym koniu. Z czasem wyrasta z tych marzeń, wiedząc, że spotkanie bogatego następcy królewskiego tron i stanie się częścią jego rodziny graniczy z cudem… Jednak nie jest to aż tak bardzo nierealna fantazja, ponieważ na świecie istnieje jeszcze trzydzieści monarchii (Hills:103), a historia pokazała, że ich członkami zostają nie tylko szlachetnie urodzone dziewczęta. Jedną z takich osób jest księżna Masako, żona następcy cesarskiego tronu Japonii.

Masako Owada przyszła na świat 9 grudnia 1963 roku w szpitalu Toranomon, znajdującym się na przedmieściach Tokio. Jej rodzicami byli Yumiko Egashira i Hisashi Owada, japoński dyplomata i profesor prawa. Miała również dwie siostry bliźniaczki Setsuko i Reiko. Z powodu charakteru pracy jej ojca, przyszła księżna często podróżowała i kształciła się w różnych częściach świata. Na początku swojego życia uczęszczała do przedszkola w Moskwie, a następnie w wieku pięciu lat przeniosła się wraz z rodziną do Nowego Jorku. W 1971 roku rodzina Owada powróciła do Japonii, a Masako, pomimo wielu trudności, rozpoczęła naukę w katolickiej szkole Futaba Gakuen. Następnie w 1979 roku Hisashi Owada wraz z żoną i córkami przeprowadził się do USA, a jego pierworodna zaczęła uczęszczać do liceum w Belmont. Po ukończeniu szkoły średniej dostała się na Harvard, gdzie podjęła studia na wydziale ekonomii. Oprócz tego w 1986 roku przez sześć miesięcy studiowała prawo na Uniwersytecie Tokijskim oraz w 1988 roku rozpoczęła naukę na Oxfordzie na wydziale stosunków międzynarodowych, jednak z nieznanych przyczyn nie ukończyła tego kierunku (Hills:54-63).

Ta świetnie wykształcona, władająca sześcioma językami i obyta ze światem kobieta od dawna marzyła o pójściu w ślady ojca i otrzymaniu posady w japońskim Ministerstwie Spraw Zagranicznych. Udało jej się to. Spośród 8000 kandydatów, ona i 27 innych osób zdało egzaminy wstępne. Od tej chwili świat stał przed nią otworem. Masako miała misję. Chciała zmienić coś w swoim kraju, a nawet w świecie. Chciała mieć wpływ na to, co się na nim dzieje. Dzięki swojej ambicji, determinacji i ciężkiej pracy istniała duża szansa, że otrzyma stanowisko ambasadora i spełni marzenia.

Na swoje nieszczęście Masako wpadła w oko cesarskiemu następcy tronu, Naruhito. Poznali się w 1986 roku, podczas przyjęcia wyprawionego na cześć hiszpańskiej księżniczki Eleny. Od tamtej pory książę nie mógł przestać o niej myśleć i robił wszystko, by zdobyć serce swojej wybranki. Młoda pracownica MSZ niestety nie miała zamiaru w ogóle wychodzić za mąż. Książę nie chciał żadnej innej kobiety na swoją żonę i odrzucał każdą propozycję podsuwaną mu przez cesarskich urzędników. Przez to z czasem zaczęto namawiać do zawarcia tego małżeństwa nie tylko samą Masako, ale również jej rodzinę (Hills:196-204). Aby uratować ród Owada przed utratą honoru, młoda kobieta w końcu uległa i zgodziła się zostać żoną następcy tronu.

Ślub Masako i Naruhito odbył się 9 czerwca 1993 roku. Wiele osób było zawiedzionych, że dla tego małżeństwa poświęciła swoją obiecującą karierę dyplomaty. Uważano, że gdyby pozostała w pracy, mogłaby odnieść wielki sukces i stać się kimś znaczącym na arenie międzynarodowej. Panna młoda, zawierając związek małżeński, miała nadzieję, że uda jej się zreformować sztywny status quo, panujący na dworze. Niestety rzeczywistość zweryfikowała jej ambicje. Z powodu reguł, jakim była podporządkowana rodzina cesarska, i ciągłej obecności nieprzychylnych jej urzędników do spraw dworu cesarskiego, którzy decydowali o prawie każdym aspekcie życia na dworze cesarza, Masako zaczęła powoli gasnąć. Dodatkowo nie była w stanie wypełnić podstawowego obowiązku, ciążącego na żonie przyszłego cesarza, czyli wydania na świat kolejnego następcy. Presja otoczenia źle wpływała na samopoczucie księżnej. Kiedy w końcu udało jej się zajść i donosić ciążę, urodziła niestety dziewczynkę, która z przyczyn prawnych nie mogła zostać kolejnym sukcesorem. Z powodu presji, ciągłej obecności cesarskich urzędników i braku możliwości decydowania o swoim życiu, Masako podupadła na zdrowiu psychicznym i w 2003 roku trafiła do szpitala. Od tamtej pory księżna przestała uczestniczyć w wydarzeniach publicznych i większość swojego dnia spędzała leżąc w łóżku. Jednak znowu z powodu sztywnych reguł dworskich nie chciano przyznać, że żona Naruhito cierpi na poważną chorobę, jaką jest depresja. Twierdzono jedynie, że uciekała się do wymijających stwierdzeń, jakoby miała cierpieć na niegroźne powikłania spowodowane stresem. W 2005 roku zaczęła znowu pojawiać się u boku męża przy różnych okazjach, a nawet pojechała z nim do prefektury Nara. Swój powolny powrót do zdrowia księżna Masako zawdzięcza zespołowi lekarzy, wśród których znajduje się psychiatra Yutaka Ono, będący profesorem na uniwersytecie w Kobe. W 2011 roku doktorzy z pałacu cesarskiego potwierdzili, że księżna od ponad 5 lat znajduje się pod stałą opieką z powodu „zaburzeń adaptacyjnych, połączonych z lękiem i nastrojami depresyjnymi”, ale jej terapia daje dobre rezultaty.

Masako Owada była inteligentną, ambitną i pracowitą osobą, która chciała zrobić karierę w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. Miała misję i cel, którym chciała poświęcić całe swoje życie. Była obyta ze światem, władała sześcioma językami. Niestety jej małżeństwo z następcą tronu cesarskiego zmieniło ją w nieszczęśliwą, pełną obaw kobietę. Nie mając na nic wpływu i nie mogąc decydować o własnym życiu, popadła w depresję. Pomimo tego dalej trudno jest jej otrzymać odpowiednie wsparcie i zrozumienie, a wszystko to przez sztywne reguły dworu cesarskiego. Teraz księżna nie przypomina już tego przyszłego rekina japońskiej dyplomacji, a motyla zamkniętego w słoiku, który z każdym dniem powoli gaśnie.

Wiktoria Tarnowska

Do opracowania tekstu autorka korzystała z książki: B. Hills, Księżna Masako. Zakładniczka Chryzantemowego Tronu, Videograf II, Chorzów 2008.

PODZIEL SIĘ

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here