Indie: Kurdi – wieś, która istnieje tylko przez miesiąc

265

W zachodniej części indyjskiego stanu Goa istnieje miejsce, które można zobaczyć wyłącznie przez jeden miesiąc w roku. Mowa o wsi Kurdi leżącej nad rzeką Salaulim w zachodnich Ghatach. 

W przeszłości był to rozwijający się obszar. Żyzna ziemia służyła mieszkańcom do uprawy ryżu, wokół rosły także drzewa kokosowe, mango oraz nerkowce. Ludność była zróżnicowana pod względem religijnym. W jednym miejscu mieszkali wspólnie hindusi, chrześcijanie oraz muzułmanie, we wsi istniały jedna większa świątynia, parę pomniejszych, kaplica, a także muzułmański obiekt modlitewny.

W imię większego dobra

Sielankowe życie zaczęło zmieniać się wraz z wyzwoleniem Goa z rąk Portugalczyków w 1961 roku. Pierwszy kanclerz stanu, Dajanand Bandodkar, przedstawił mieszkańcom plany budowy pierwszej stanowej tamy. BBC przytacza wypowiedź Gadźanana Kurdikara, który pamięta tamte wydarzenia: „Powiedział, że zatopi naszą wioskę, ale nasza ofiara będzie dla większego dobra”. Poświęcenie Kurdi miało przynieść korzyść dla pozostałego obszaru Goa. Jednak cała ludność wsi musiała rozpocząć życie w nowym miejscu, z otrzymaną ziemią oraz odszkodowaniem.

Tama wybudowana została w celu nawodnienia południowej części stanu, dostarczenia wody pitnej oraz wykorzystania jej w przemyśle. Według planu miała dostarczać około 400 milionów litrów wody każdego dnia. Założenia jednak nie sprawdziły się. Część stanu została pozbawiona dostępu do systemu kranowego utworzonego dzięki tamie. Także w miejscach, do których przeniosła się ludność Kurdi, brakuje wody. W miejscu, gdzie teraz mieszka Gadźanan Kurdikar, są dwie studnie, które wysychają w kwietniu i maju. Z tego powodu mieszkańcy uzależnieni są od wody pitnej dostarczanej przez rządowe cysterny.

Powrót do domu

Pomimo wysychających studni w maju istnieje pewien pozytywny akcent. Jest to czas, kiedy cofa się woda zalewająca tereny Kurdi. Dawni mieszkańcy wioski odwiedzają wtedy pozostałości swoich domów. Na miejscu zobaczyć można jedynie resztki budynków, przedmiotów codziennego użycia oraz popękaną ziemię. Istotne dla ludności jest jednak spotkanie w miejscu, w którym niegdyś razem mieszkali.

PODZIEL SIĘ

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here